خداوند وجود مجرد و محض است لذا، حس بدو نمیرسد، از این رو شناخت حسی ظاهری به خداوند ناممکن است. لکن خداوند میتواند متعلق ادراک عقلی و قلبی واقع شود و مخلوق میتواند به اندازه سعه وجودی و کشش و ظرافت خود نسبت به خدا و اوصاف او فی الجمله (بطور نسبی) علم و معرفت داشته باشد. همچنین ادراک قلبی از خداوند بهنگام کشف و شهود عرفانی بسی عمیقتر و فروزانتر است و اثرات مثبت و بادوام آن در روح انسانی موید این حقیقت زیباست.
چیست توحید خدا آموختن ...
برای اثبات یگانگی خدا فلاسفه و دانشمندان دلیلهای متعددی اقامه کردنداز جمله آنکه دو خدا فرض شود از چند صورت زیر بیرون نخواهد بود و همه ی آنها نشدنی ومحال است.
1 - اینکه از تمام جهات با هم مساوی باشند در این صورت دو تانخواهند بود زیرا دو تا بودن با یکسان در تمام جهات نمی سازد از باب مثال: اگر دو انسان از تمام جهات با هم مساوی باشند بطوری که مکان هر یک نیز مکان دیگری باشد دو تا نخواهند بود زیرا دو تا بودن آنها لااقل مکان هریک را از دیگری مشخص می سازد این مطلب درست مانند آن است که بگوییم تهران دو...
یکی از راه های خداشناسی، خودشناسی است; راه های دیگری نیز برای پی بردن به وجود خداوند وجود دارد.
همچنان که در قرآن کریم آمده است:
«سنریهم آیاتنا فی الافاق و فی انفسهم حتّی یتبین انه الحق»(1).
«ما نشانه های خود را در جهان و در خودشان به آنان نشان می دهیم تا آشکار گردد که او(خداوند) حق است».
بنابراین، برای پی بردن به وجود خداوند، دو راه آفاقی(هستی شناسی) و انفسی(خودشناسی) وجود دارد. و بر اساس برخی روایات، شناخت خدا از راه خودشناسی برتر شمرده شده است.
امّا خودسازی امری است که در مرتبه...
به طور کلّی راه های بشر به خداشناسی سه نوع است:
الف: راه دل یا راه فطرت.
ب: راه حس و علم یا راه طبیعت.
ج: راه عقل یا راه فلسفه.
هر کدام از راههای مذکور، خود بحث مفصلی می طلبد که در جای خود توضیح داده شده است امّا به طور اجمال می توان گفت:
راه فطرت، یعنی انسان به حسب ساختمان خاص روحی خود، متمایل و خواهان خدا آفریده شده است. در انسان خداجویی و خداخواهی و خداپرستی به صورت یک غریزه نهاده شده است همچنان که غریزه جستجوی مادر در طبیعت کودک نهاده شده است.
راه حس و علم نیز به نوبه خود ب...
ما دو گونه شناخت نسبت به خدا داریم. یکی حصولی که همان شناخت عقلی و استدلالی است. شناخت های عقلانی همیشه شناختی کلّی است نتیجه این شناخت این می شود که:
یکی هست که جهان را آفریده امّا غایب است و دل انسان با او آشنا نیست او را نمی یابد یک موجودی هست که این جهان را آفریده و آن را تدبیر می کند. - البته شناخت عقلی یقینی است. امّا اگر انسان تدریجاً تعلّقات خودش را از غیر خدا قطع بکند و دلبستگی به غیر خدا نداشته باشد. در میان جامعه باشد و در میان مردم امارش فقط با خدا باشد به جایی می رسد که حضرت امی...
برای پی بردن به وجود هر چیز از دو راه استفاده می شود.
الف: درک خود آن چیز از راه حواس عادی یا حواس مسلح.
ب : پی بردن به آثاری وجودی آن گرچه خود آن با حواس عادی یامسلح قابل درک - نباشد مثلاً شما یک ماشین را با چشم عادی می بینید وجود آن را تصدیق می نمایید و همینطور میکربهای ذره بینی را که با چشم عادی دیده نمی شود با چشم مسلح می بینید و وجود آنرا تصدیق می نماید همچنین از دیدن آثار وجودی قوه الکتریسته که با چشم عادی و مسلح - قابل دیدن نیست پی به وجود الکتریسته می برید.
بنابراین لازم نیست بر...
معرفتی که انسان را از گناه باز دارد و با تمام وجود، حضور پروردگار را احساس نماید، معرفت ناب و حقیقی یعنی معرفت شهودی است که در پرتو علم حضوری و ارتباط آگاهانه با خداوند حاصل می گردد. عقل و براهین عقلی نمی تواند شناخت عینی و حقیقی از خداوند در اختیار انسان بگذارد، هر چند شناخت مفهومی که توسط عقل ارایه میشود، ارزشمند است.
برای کسی که به معرفت شهودی نرسیده، تنها راه قطعی برای اثبات وجود خداوند،ارایه برهان عقلی است، ولی بدیهی است که از طریق عقل نمی توان به همهحقایق دست یافت. حوزه و حیطه ب...
[1] 
